Het verhaal van Remi

 

Mijn ervaring met Marian Ruisch Coaching:

 

Mijn naam is Remi en ik ben verslaafd.
Vijf oktober 2011 ben ik opgenomen in een kliniek in Schotland.
Sindsdien heb ik niet meer gebruikt.
Daarvoor heb ik meer dan tien jaar zeer excessief gedronken en gebruikte ik regelmatig drugs als cocaïne en extacy. In die tijd was ik niet in staat om een ‘normaal’ leven op te bouwen, ondanks diverse opnames en ambulante hulp om van mijn verslaving af te komen.
Ik kon niet van het leven genieten zoals anderen dat deden en dacht de oplossing gevonden te hebben in drank en drugs. Ik was stuurloos en heb diverse baantjes geprobeerd, omdat ik niet wist wat ik wilde.
Elke keer brak ik door mijn verslaving alles wat ik opbouwde weer tot de grond toe af. Ik heb van alles geprobeerd, nieuwe banen, nieuwe relaties, nieuwe woonplaatsen, niets hielp. Totdat ik uiteindelijk in een kliniek terecht kwam in Schotland, waar ik leerde hoe te leven zonder te gebruiken.  Het verschil zit hem voor mij in het 12-stappenprogramma. Waar ik in het verleden de overtuiging had dat ik mijn probleem alleen moest oplossen, het was per slot van rekening mijn probleem, leerde ik in Schotland om hulp te vragen en openlijk te praten over dingen waar ik problemen mee had. Ik kon voorheen niet met mijn verslaving leven, simpelweg omdat ik mezelf kapot maakte, maar ook niet zonder mijn verslaving omdat ik niet wist wat ik met mijzelf, mijn verantwoordelijkheden en mijn problemen aan moest. Door daar met anderen over te praten en het 12-stappenprogramma in mijn leven te integreren heb ik geleerd hoe ik dat wel kan.

 

Marian Ruisch kwam tijdens mijn opname in Schotland op bezoek in de kliniek om te vertellen over de re-integratietrajecten die zij aanbiedt.
Gezien het feit dat ik de beslissing had genomen om om hulp te vragen bij de wederopbouw van mijn leven heb ik kort nadat ik terugkwam in Nederland Marian Ruisch gebeld voor een afspraak.
Marian heeft me vervolgens geholpen met praktische zaken zoals het vinden van een opleiding en het onderhouden van contact met het UWV maar ook en vooral met persoonlijke zaken. Ik heb met Marian heel open kunnen praten over problemen waar ik tegenaan liep, emoties die me dwars zaten. En kort in herstel waren dat er nogal wat. Marian heeft me nieuwe inzichten gegeven en me geholpen om  in te zien wie ik nou eigenlijk ben en waar ik voor sta. Mijn identiteit, zelfbeeld, sterke en minder sterke punten zijn me een stuk duidelijker geworden in de gesprekken met Marian.

 

Ik ben inmiddels twee jaar verder. Ik heb de opleiding Maatschappelijke Zorg afgerond op niveau 4 en ik heb een baan in de verslavingszorg. Daar heb ik hard voor moeten werken, maar zonder hulp van Marian was het me niet gelukt.  

 

Als mijn leven een huis zou voorstellen dan heb ik in Schotland met behulp van de kliniek de fundering gelegd. Met de hulp van het programma, mijn fellows, vrienden en familie, mijn sponsor en Marian Ruisch heb ik vervolgens het huis gebouwd. In de komende jaren ligt er een mooie taak om dit huis in te gaan richten!


Remi.

 

 

 

 

 

 

De droom van Micha

 

Ik heb jarenlang letterlijk in de shit gezeten. Door de drugs. Door verkeerde vrienden. Door mijn jeugd. Door mijn schulden.  Uiteindelijk heb ik me laten overtuigen dat de enige weg eruit via een kliniek was, ik heb een goede gevonden en heb daaar drie maanden flink aan mezelf gewerkt.
Ik ben afgekickt en ging leren het leven clean te bekijken en te nemen en nam dus afscheid van mijn vrienden. Via de zelfhulpgroepen heb ik veel nieuwe mensen leren kennen en dat is fijn. Maar zij kunnen mijn schulden niet oplossen. Zij kunnen geen zin geven aan mijn leven. En werk vinden is al helemaal moeilijk. Wie wil er nu een ex-verslaafde in dienst nemen?

 

Toen ik uit die kliniek kwam was ik clean maar ik wist niet hoe ik verder wilde met mijn leven. Wat voor zin had mijn leven zonder de kick van drugs? Gelukkig was ik in de kliniek Marian tegen gekomen. Zij helpt herstellende verslaafden verder nadat ze uit de kliniek zijn gekomen. Ze luistert heel goed naar me en hoort mijn werkelijke behoeftes. Ze daagt me uit stappen te nemen. Uit mijn angst en vanuit mijn werkelijke behoefte. Vreselijk is dat, maar wel heel goed. Door kleine stapjes te nemen durf ik al meer dan een maand geleden. Nu durf ik al te solliciteren omdat mijn ervaringen juist heel waardevol voor anderen zijn. Morgen heb ik mijn eerste gesprek. Samen met Marian heb ik dit goed voorbereid en nu kan ik ook lastige vragen beantwoorden.
Dit zou ik vroeger nooit hebben gedurfd.   

 

Stoppen doe je zelf - maar niet alleen.
Dat was het motto van de kliniek en nu is het mijn motto. Ik durf hulp te vragen en doe er ook wat mee. Ik vul mijn eigen leven in en ben geen slaaf meer van de drugs. Ik leef in vrijheid en ik wil ontzettend graag straks anderen gaan helpen die nog in die ellende zitten om dit ook te bereiken.

Micha